عزت نفس اطرافیانت رو نابود میکنی اگر…

وقتی که مدام بابت تک تک اشتباهات دیگران انتقاد می‌کنیم، این عواقب منفی می‌تواند به خودمان و به عزت نفس دیگران وارد شود:

1. کاهش اعتماد به نفس: انتقاد مداوم می‌تواند باعث کاهش اعتماد به نفس ما و همچنین افراد دیگر شود. زمانی که مدام احساس می‌کنیم که هر کاری که انجام می‌دهیم، مورد انتقاد است، قادر به انجام وظایف خود بهترین نحو نخواهیم بود.
2. رابطه‌های ضعیفتر: انتقاد مداوم می‌تواند به خشونت در روابط منجر شود و باعث فاصله‌گیری بین افراد شود. افراد ممکن است احساس کنند که تحت فشار و انتقاد هستند و ارتباطات بین آنها ضعیف‌تر شود.
3. کاهش توانایی یادگیری: زمانی که همیشه انتقاد می‌شویم، ممکن است احساس کنیم که هیچ وقت قادر به پیشرفت نیستیم و از یادگیری و بهبود کارهایمان منصرف شویم. این می‌تواند توانایی رشد و توسعه فردی و حرفه‌ای ما را کاهش دهد.
4. افزایش استرس و اضطراب: انتقاد مداوم می‌تواند باعث افزایش استرس و اضطراب در زندگی ما شود. همچنین، این احساس می‌تواند به عزت نفس و اعتماد به نفس ضربه بزند و باعث ایجاد احساس ناراحتی و ناراحتی شود.
5. کاهش محبت و احترام: وقتی که مدام دیگران را انتقاد می‌کنیم، ممکن است احساس کنند که مورد توجه و احترام نیستند. این می‌تواند منجر به کاهش محبت و احترام افراد نسبت به ما شود و روابط را به خطر بیندازد.

به طور کلی، مداوم انتقاد کردن می‌تواند به خودمان و به عزت نفس دیگران آسیب بزند و ممکن است تاثیرات منفی زیادی بر روی زندگی ما و روابط ما داشته باشد. بهتر است به جای انتقاد، به موقع و با روش‌های سازنده و موثر با دیگران ارتباط برقرار کنیم.

در این مورد ، پیشنهاد میکنیم این پست را حتما تماشا کنید :”مهمترین باوری که باید داشته باشی

بله، انتقاد مداوم و مدام اصلاح کردن اطرافیان می‌تواند منجر به کاهش عزت نفس آنها شود. بیشتر مردم می‌خواهند تحسین شوند و به اندازه کافی توجه و احترام داشته شوند، اما اگر به جای تشویق و حمایت، همواره انتقاد و اصلاح شوند، این می‌تواند احساس ناکامی و عدم ارزشیابی را در آنها ایجاد کند.

مثال:

فرض کنید یک شخص به نام آرمان دارید که به عنوان یک هنرمند فعالیت می‌کند و عاشق نقاشی است. او همیشه آثار خود را با اشتیاق و شور برای دیگران نشان می‌دهد. اما هر بار که آثارش را به دوستانش یا خانواده‌اش نشان می‌دهد، آنها همیشه نکاتی را برای اصلاح آثار او مطرح می‌کنند. این اصلاحات ممکن است به نظر آرمان کمترین توجیهی داشته باشند و به جای تحسین و تشویق، او را احساس ناکامی و عدم قبولی می‌کنند.

به مرور زمان، آرمان احساس می‌کند که کارهایش هیچ‌وقت قابل قبول نیستند و اعتماد به نفسش کاهش می‌یابد. او دچار احساسات ناامیدی و عدم اعتماد به خود می‌شود و در نتیجه، انگیزه‌اش برای ادامه کار و بهبود آثارش کاهش می‌یابد.

به جای اینکه اطرافیان آرمان همیشه به اصلاح کردن آثارش بپردازند، اگر به جای آن، احساسات مثبتی نظیر تشویق، تحسین و حمایت را نسبت به آثارش ابراز کنند، احتمالاً آرمان احساس موفقیت و ارزش خود را بیشتر خواهد کرد و انگیزه‌اش برای بهبود و پیشرفت در هنرش حفظ خواهد شد.

در دوره خلق کننده حرفه ای مفصلا در این خصوص توضیحات داده شده است.