مثبتاندیشی و اقدامات عملی: مسیری به سوی شادی و بهزیستی پایدار
در دنیای پرهیاهوی امروز، اکثر ما به دنبال یافتن راههایی برای تجربه شادی، آرامش و معنا در زندگی هستیم. اما چرا دستیابی به این اهداف اغلب دشوار است؟ یک روانشناس در سخنرانیای جذاب، به بررسی این موضوع پرداخت و نشان داد که چگونه مغز ما گاهی علیه شادی ما عمل میکند و چگونه میتوانیم با اتخاذ اقدامات مثبت، این مسیر را تغییر دهیم. این مقاله به شرح یافتهها، دیدگاهها و پیشنهادات ارائهشده در این سخنرانی میپردازد.
مغز انسان: دوست یا دشمن خوشبختی؟
مغز ما به طور طبیعی به سمت افکار منفی و نگرانی تمایل دارد. این تمایل که از آن بهعنوان «سوگیری منفی» یاد میشود، در طی هزاران سال تکامل برای بقا حیاتی بوده است. زمانی که انسانهای اولیه در طبیعت وحشی زندگی میکردند، توجه به تهدیدات و مشکلات به معنای زنده ماندن بود. اما در دنیای مدرن، این ویژگی میتواند به اضطراب، استرس و کاهش شادی منجر شود.
مطالب مشترک هدایت خدا را باور کنیم
برای مثال، تحقیقات نشان میدهد که مغز ما تمایل بیشتری به تمرکز بر مشکلات و شکستها دارد تا موفقیتها. یک مطالعه توسط «ترزا آمابیله» از دانشگاه هاروارد نشان داد که اثر منفی یک شکست در زندگی روزمره، دو برابر اثر مثبت یک موفقیت است. این به این معناست که اگر در یک روز هم تحسین و هم انتقاد دریافت کنید، احتمالاً انتقاد تأثیر بیشتری بر احساسات شما خواهد داشت.
چرا مثبتاندیشی بهتنهایی کافی نیست؟
در شرایط دشوار، ممکن است بارها به ما گفته شود که فقط کافی است مثبت فکر کنیم. اما آیا این روش واقعاً کارساز است؟ روانشناس سخنران توضیح داد که کنترل افکار و تغییر آنها بسیار دشوار است. او گفت: “اگر مثبتاندیشی بهتنهایی کافی بود، همه ما با تغییر ساده افکار خود، شاد میشدیم.” مغز انسان به طور طبیعی سرگردان است. پژوهشها نشان دادهاند که ذهن ما ۴۷٪ از زمان بیداری مشغول افکار نامرتبط است، حتی در زمانهایی که قصد تمرکز داریم. بنابراین، بهجای تلاش برای کنترل افکار، بهتر است بر اقدامات مثبت تمرکز کنیم.
مطالب مشابه پول ، ابزار شادی است
اقدامات مثبت؛ کلید ایجاد شادی و بهزیستی
روانشناس سخنران بر اهمیت اقدام عملی در ایجاد شادی تأکید کرد. او بیان کرد که خوشبختی نه یک حالت دائمی است و نه یک ویژگی ذاتی؛ بلکه مهارتی است که میتوان آن را یاد گرفت و تمرین کرد. بهعنوان مثال، ارسال یک پیام محبتآمیز یا قدردانی به کسی که دوستش دارید، میتواند یک اقدام کوچک اما مؤثر برای بهبود روابط و افزایش شادی باشد.
این روانشناس همچنین به ایجاد «عادات روانشناختی» اشاره کرد و گفت: “همانطور که برای سلامت جسمانی ورزش میکنیم و رژیم غذایی سالمی داریم، باید برای سلامت روانی نیز تمریناتی انجام دهیم.” او با راهاندازی یک باشگاه روانشناسی، به سازمانها و افراد کمک میکند تا با تمرینات ساده، شادی و بهزیستی خود را افزایش دهند.
نقش روابط در شادی پایدار
براساس یک مطالعه بلندمدت توسط دانشگاه هاروارد که از سال ۱۹۳۸ آغاز شده است، مشخص شد که عامل اصلی خوشبختی در زندگی، روابط انسانی است. این مطالعه که روی بیش از ۷۰۰ نفر در طول دههها انجام شده، نشان داد که شادی و رضایت از زندگی نه از ثروت و شهرت، بلکه از کیفیت روابط ناشی میشود.
اما این روابط باید بر اساس صداقت، آسیبپذیری و ارتباط عاطفی واقعی شکل بگیرند. به عبارت دیگر، تعداد دوستان یا داشتن شریک زندگی اهمیت کمتری دارد؛ آنچه اهمیت دارد، کیفیت تعاملات و عمق ارتباطات است.
چگونه عادات روانشناختی را ایجاد کنیم؟
تغییر عادات، چه در زمینه جسمانی و چه روانشناختی، نیازمند تعهد و تمرین است. سخنران پیشنهاد کرد که تمرینات سادهای را در زندگی روزمره خود وارد کنیم. برای مثال:
ارسال پیام محبتآمیز: پس از خواندن این مقاله، یک پیام محبتآمیز یا قدردانی برای کسی که دوستش دارید ارسال کنید.
توجه به نفس: هر روز چند دقیقه به تنفس خود توجه کنید و تمرکز خود را به لحظه حال بازگردانید.
قدردانی روزانه: هر شب سه چیزی که بابت آنها شکرگزار هستید را یادداشت کنید.
اگرچه این تمرینات کوچک بهظاهر ساده به نظر میرسند، اما با تکرار و مداومت میتوانند تأثیرات عمیقی بر روان و روابط ما بگذارند.
نتیجهگیری: اقدام کنید، نه فقط فکر
مغز انسان برای بقا طراحی شده است، نه برای خوشبختی. با این حال، این به این معنا نیست که نمیتوانیم شادی و بهزیستی را ایجاد کنیم. اقدام مثبت، تمرین عادات سالم روانشناختی و سرمایهگذاری در روابط انسانی میتواند مسیر ما را به سمت یک زندگی شادتر هموار کند.
سخنران سخنرانی خود را با یک تمرین ساده به پایان رساند: او از حضار خواست دستهای خود را بالا ببرند و به نشانه همراهی کف بزنند. او گفت: “ما با مشاهده رفتار دیگران یاد میگیریم. اگر شما رفتارهای مثبتی از خود نشان دهید، دیگران نیز از شما الگو خواهند گرفت.”
اکنون وقت آن است که تغییر را آغاز کنیم. شادی یک مقصد نیست؛ بلکه یک سفر است، سفری که با اقدامات کوچک اما پایدار آغاز میشود.
پایان